hollow from the inside

بقالى فترة مش بكتب فى اليوميات ومش بكتب حاجة أصلا ,يعنى شوية خنقة على شوية زهق على شوية نقص فى وقت الفراغ ,بس مش معنى كده إنى مشغول ,أقصد وقت الفراغ إللى دماغك تبقى رايقة وتقدر تكتب أى حاجة ,وبالرغم من إن دماغى دلوقتى مش رايقة ولا نيلة بس حاسس إنى لازم أكتب ,طبعا قضيتها بعد ماسيبت الشغل خمسة صياعة كده ,هما بصراحة مش خمسة بس هما داخلين فى إسبوع دلوقتى ,بس بعد ماسيبت الشغل بيومين كده جوز أختى خالد جابلى شغل فى سوبر ماركت على حد قوله ,كان إبن إخته شغال هناك وكان بيقوللى إنه سوبر ماركت تمام وليه 4 فروع فى الإبراهيمية وسيدى جابر وسموحة وفى إفتتاح واحد جديد فى كليوباترا ,بس لما روحت وشوفت المكان إكتشفت إنه لبان مش سوبر ماركت زى ما كنت متخيل , والشغل ماكانش كاشير على مكنة زى ما كنت فى المطعم ,بتحسب الحاجات فى ورقة عادى أو ع الآلة الحاسبة ,طبعا صاحبكم ماقدرش يستحمل هناك أكتر من يومين لأن الموضوع كان خنقة اوى وأصلا أنا مش بحب شغل الألبان والمعلبات والحاجات النفخ دى ,هى فعلا كانت شغلة كويسة و8 ساعات بس وبعشرين جنيه فى اليوم ,بس ماينفعش أروح الشغل وأنا مخنوق منه ,مش بعرف أعملها ,ولو عاوزين تقولوا إنى مش بتاع شغل براحتكم ماهى ياما دقت ع الراس طبول ,سيبت الشغل فجأة من غير ما أقولهم هناك وطبعا ابويا وأمى قعدوا يزنوا على دماغى ويقولولى سيبت الشغل ليه يابنى؟ دى شغلة حلوة ومش متعبة وزى الفل ,بس مهما قولتلهم وشرحتلهم مش هيفهموا برضو
بعد كده جت أختى وخالد وإنضموا ليهم والزن زاد على دماغى فكنت بهرب منهم وأنزل أشترى أى حاجة بالفلوس إللى كانت معايا من الشغل الأولانى
طبعا انا مش عاجبنى حالى كده ,ومش محدد أى خطوة جاية ,ياترى شغل برضو ولا هتبقى إيه؟
وزى ما قولت لأحمد سعيد إمبارح وإحنا راكبين الترام وراجعين من عند احمد فتحى رئيس فريق المسرح دلوقتى إن المشكلة إنى ماعنديش الدافع إنى أشتغل وأستحمل فى حاجة أنا مش بحبها لأنى مش مرتبط ولا بفكر إنى أرتبط أصلا وكلكم أكيد عارفين السبب ,يبقى مفيش حاجة تحفزنى وتخلينى أعمل المستحيل عشانها ,بس زى ما قولتلكم أنا مش عاجبنى حالى كده لأن بإختصار كده أبقى ميت مش عايش ,هو أه ممكن أسعى فى حاجات تانية أنا بحبها زى التمثيل والكتابة وكده بس دى حاجات ما تأكلش عيش حاف وخصوصا لو ماوصلتش فيها لحاجة وبسرعة ,يبقى إيه الحل ؟
فى الأيام إللى فاتت كنت على إتصال بأميرة بالتليفون عشان أطمن عليها وعلى أبوها وحوار العملية وكده ,هو لسا ماعملهاش وعلى حد قولها إنه دلوقتى كويس وبس لازم برضو العملية تتعمل بسرعة عشان الحاجات دى ما ينفعش تستنى عليها
معنديش كلام كتير أقدر أقوله غير إنى فى المرحلة دى من حياتى أول مرة أبقى مش عارف أنا عايز إيه ومش عارف إيه إللى ممكن أعمله فى الأيام إللى جاية؟ ,شعور بالتواهان والوحدة والضعف من كل جانب وخيبة أمل وحاجات تانية كتير ,بحاول إنى أخرج من ده بالكلام مع أصحابى فى الفريق وإنى أقعد معاهم ونتكلم فى أى هجس بس من جوايا عارف إن ده هروب من حياة تانية أنا مش عارف أعيشها


إمضاء/ العايش فى قبره



الشخصيات إللى قابلتها


وإيه لازمة إنى أذكرهم وهما مش بيأثروا فيا أصلا


ولو أثروا بيأثروا بالسلب